Vastelaovend vieren in Mestreech...
Wie had dat ooit kunnen denken.... zelf Carnaval als feest zó te ervaren? Als ontzettend nuchtere "Hollender" had ik voordat we in 1991 naar Maastricht verhuisden met ons gezin, echt nog never nooit énig gevoel voor Carnaval ontwikkeld.
Eerder het tegendeel, ik vierde het niet en had daar ook allerminst behoefte aan.
Natuurlijk wist ik niet dat ik er 13 jaar zou wonen, met ons gezin. Als ouders van 3 jonge kinderen betekende dat, dat zij er dus hun hele lagere en deels middelbare schoolperiode zouden beleven.
Zo ook, dat dat (dus!?) inhield, dat ik een op school 'aktieve' vrijwilligersrol op meerdere fronten zou gaan vervullen als vrijwel 'niet-werkende' moeder!
Wonend in Maastricht, 'op' Daalhof, betekende dat je meegetrokken werd in het, vanaf november (de 11de van de 11de) toeleven naar HET moment van het jaar, Vastelaovend... Oetroepe vaan de prins... maken van de prachtigste creaties... 'pekskes' ... de stad beleven als mega versierd, rood-groen-geelgekleurde straten, huizen, winkels, vitrines....
GEWELDIG.... 
en dat voor zo'n nuchtere als ikzelf... de eerste keer de grote optocht kijken was nog met alleen een sjaal om, roodgeelgroen, dat dan weer wel, .... maar al vrij snel voelde ik me daardoor echt een buitenstaander... dus het jaar erná ook creatief bezig geweest en daarna elk jaar weer. Hele koffers vol met de leukste dingen verzameld inmiddels.
Enfin het mag duidelijk zijn: Carnaval (in Mestreech) heb ik in mijn hart gesloten!
Maar wat mij nu vooral bezighoudt, WAT is het dat me nou hier zo in trekt? Waaróm vind ik dit zo leuk? Zeker het is een groot buitenfeest, prachtig om te zien.
Vrolijke mensen, zo gezellig, sfeer, zaate herremeniekes, bandjes, samba-bands... dansen, muziek, kortom... even heerlijk ontspannen.
Maar ... ik heb (weten de kenners!) ook vaak genoeg de'andere' kant van het wonen daar ervaren...
En nu, al woon ik alweer 5 jaar in Houten, toch een vaag gevoel van heimwee naar Maastricht, vooral weer in deze periode.
't Is dan ook een merkwaardige gewaarwording, ik brul in de auto al dagen de 'vastelaovendleedsjes' mee, in gebroken dialekt, kom weer helemaal in de stemming, koffer komt uit het stof en de creaties worden gelucht.
Jaaa het kan dan ook niet uitblijven, ik rij weer op de A2, richting Zuiden en heb er helemaal zin in...
En heb je er van genoten?
BeantwoordenVerwijderenHeb je de blog van Catrien gezien (met carnavalsfoto)? Heb nu even niet de puf om daarnaar te linken, maar je vindt het vast wel. Leuk, ik wist niet dat je in Maastricht had gewoond.
BeantwoordenVerwijderenLeuk je slide Vastloavend in Mestreech.
BeantwoordenVerwijderenEn wat een echte carnavalshoed heb je op!!!
En ben je weer een beetje bijgekomen van het carnavalspektakel?
bedankt voor je tips; en wat een mooie blogs overal
BeantwoordenVerwijderenHa, Marijke! dit is een tweede poging om een reactie te plaatsen bij dat prachtige carnavalverhaal! Als import-brabanders hebben wij ons nooit geraakt gevoeld door het Toneelstuk Carnaval, alleen voor de kleine kinderen: dat is écht spontaan. Verder vieren wij gewoon het hele jaar door onze gekke momenten! Groetjes van Ton en Thea
BeantwoordenVerwijderenlieve Marijke,
BeantwoordenVerwijderenIk zie het voor me als ik het lees, en had graag met je mee gehuppeld, dikke knuffel Ellen